Postduivenvereniging PV de Pelikaan

Wat een prachtig duivenweekend had moeten worden, en gelukkig was dat voor een aantal van onze leden ook zo, gaat achteraf toch in de boeken als niet het allerleukste weekend die je als duivenmelker kunt bedenken. Ondanks de warmte was het toch zo dat er tijdig gelost kon worden (beide vluchten Cambrai(315km) en Chateaudun (580km) om 7 uur) zodat de duiven in de relatieve koelte huiswaarts zouden kunnen keren.  Dit gold zeker voor de eerst aankomende duiven al was rond de middag de temperatuur al aanzienlijk opgelopen. Wanneer de duiven dan al goed op koers liggen hoeft dit geen probleem te zijn. Ook mede gezien de snelheden van de kopduiven (boven de 90km/uur) deed vermoeden dat het wellicht niet een makkelijke maar wel vluchten met een goed verloop zouden worden. Dat is anders wanneer de eerste duiven met een snelheid van rond de 60km/uur aankomen want dan weet je zeker dat het een 'taaie' wordt. Maar ja: wat zullen wij van deze dingen zeggen.....". Wie het weet mag het zeggen maar het verliep iets anders. Of het nu de windrichting was die de duiven richting zee dreef, het Sahara-zand of iets anders: zeg het maar. Persoonlijk dacht ik dat van Cambrai mijn systeem het had laten afweten want na een bruiloft met overnachting gehad te hebben was ik rond 13.00 uur thuis en zag 3 duiven geconstateerd staan! Dit kon volgens mij nooit met 26 duiven mee en 2,5 uur na de eerste melding die ook ik van onze eigen vereniging op de app binnenkreeg. Maar helaas: het tegendeel was waar: het systeem werkte maar er waren echt maar 3 duiven terug!.

Op de tweede midfondvlucht vanuit dezelfde losplaats als vorige week namelijk Morlincourt (ca. 380km) speelden de regenbuien de hoofdrol. 's Morgens moest de lossing die gepland stond om 8:20 uur alsnog uitgesteld worden. Uiteindelijk werd er om 9:15 uur gelost met de mededeling vooraf dat de duiven het niet droog zouden houden. Maar omdat de weersvoorspellingen ook niet echt positief waren voor de zondag werd het besluit om te lossen toch genomen. Toch werden er, zeker door de eerst aankomende duiven, aanzienlijke snelheden behaald van rond de 95km/uur. Het verloop was daarentegen onregelmatig door de genoemde buien waardoor het concours ook langer dan normaal openstond en waardoor er na afloop bij het 'afslaan van de klokken' ook nog wel redelijk wat lege plekken op de hokken te constateren waren. 

Dit weekend stond de eerste midfondvlucht van het seizoen op het programma vanaf Morlincourt (ca. 380km) in Frankrijk. Een klein dorpje onder de rook van Noyon. Voor het eerst werd dus ook Frankrijk aangedaan als losplaats en er zullen er, als het goed is, nog vele volgen dit seizoen. Dus dit is nog maar het begin.  

Inmiddels zitten we alweer in mei en zo vliegt de tijd. Ook deze keer stond er een vitessevlucht op het programma als voorloper op de wat langere afstanden die volgen voor de midfond en eendaagse fond. Dit keer was het vanaf het in de duivensport welbekende losstation Quievrain (ca. 275km). Zowel in Nederland en zeker België wordt van deze losplaats veelvuldig gebruik gemaakt. Toch duurde het even voordat de manden (met maar liefst 11613 duiven van vlieggebied West) open konden. Dit had te maken met buien die ook op de losplaats aanwezig waren. Gelukkig klaarde het snel daarna op en met een overwegend zuid- tot zuidwestenwind konden de duiven met gezwinde spoed huiswaarts keren. En dat gebeurde ook al was de staartwind wel het gevolg van het feit dat toch nog veel duiven te ver doorvlogen en tegen de wind in het laatste stuk naar hun hok moesten afleggen. Ook veroorzaakte dit, na evaluatie in de eigen vereniging op zaterdagavond, nog enig verlies op de hokken. Deze duiven zijn in de tussentijds alsnog huiswaarts gekeerd of zijn helaas nog onderweg. 

In deze tijd hangen we weer de vlag in top zo vlak voor koningsdag. Maar dat geldt ook voor sommige liefhebbers maar daarover straks meer. Deze week stond de 3e wedvlucht (afgeleid van: wedstrijdvlucht of het wedden om geld op onze duiven al komt dat laatste steeds minder voor) op het programma van Bierges(België). We gaan qua afstand in flinke stappen vooruit want we zitten inmiddels na 3 weken op ca. 210km. Dit moet ook wel want over een paar weken breken de eerste midfond en eendaagse fondvluchten alweer aan met afstanden van 400km tot 600km. Dus van de duiven wordt wel gevraagd om deze stappen in afstand te kunnen maken. Wanneer ze goed in orde zijn hoeft dit geen enkel probleem te zijn. Hier zal de liefhebber ook aan bij kunnen dragen door de juiste (hoeveelheid) voeding en training. Inmiddels is de kweek bij de meeste liefhebbers wel ten einde zeker bij de vliegduiven dus de meeste duiven staan alweer op het zogenaamde weduwschap (scheiding door de week van de doffers en duivinnen). Zodat de drang om naar huis te vliegen nog wat wordt vergroot. De jaarlingen (duiven van 2025) hebben niet altijd direct het spelletje door dat er na thuiskomst een duivin of doffer op hen zit te wachten al is de 1 er sneller achter dan de ander: het zijn soms net mensen! 

Ze zijn net een paar maanden lid bij onze vereniging en na 2 vluchten hebben ze ook al 2 overwinningen op hun naam staan. Hoe doen ze dat? Ja, dat moet u ze zelf maar vragen. Helaas werd door een fout bij de NPO en Compuclub hun naam wederom, net als vorige week, niet op de uitslag geplaatst. Toch jammer, helemaal wanneer je 2x een eerste speelt. Maar het zou worden hersteld en daar gaan we dan ook maar van uit. Aan de reeds geleverde prestaties doet het dan ook niets af. Maar goed met deze opmerking vooraf gaan we ons richten op de feiten van de eerste, en voor onze vereniging de tweede, officiële vlucht tellend voor het kampioenschap. Deze werd gehouden vanaf de losplaats in het Brabantse Reusel (ca. 130km). Voor zover ik in mijn 50 jarige ‘ postduiven carrière’  kan nagaan hebben we vanaf deze losplaats nog nooit gevlogen. Maar 1 keer moet de eerste keer zijn. Het was even dubben v.w.b. de lossing i.v.m. de verwachte weersomstandigheden: deze luidde namelijk dat er vanaf het begin van de morgen regenbuien vanuit het zuidwesten zich over Nederland zouden uitspreiden. Een verantwoorde ‘gok’ werd gemaakt door vroeg te lossen namelijk om 8 uur zodat de duiven met de wind in de vleugels voor de buien uit thuis konden zijn. En dat gebeurde. We konden spreken van een goed verlopen vlucht met weinig tot geen achterblijvers. Zoals gezegd werden de manden in Reusel om 8 uur geopend en konden o.a. de 806 duiven van onze vereniging ook de thuisreis aanvaarden. Dit keer was het de jaarling duivin de 25-607 van de vader-zoon combinatie G. Smit & Zn. Die de snelste was van het hele konvooi. Ze werd om 9.23.23 uur geconstateerd en dat betekende een winnende snelheid van 1567,8 meter/minuut (ca. 94km/uur). Ze had een minimale voorsprong op nummer 2 de 25-130 van Henk Steenbergen die namelijk een snelheid van 1567,2m/m maakte. Omgerekend betekent dit een verschil van nog geen 2 seconden!! Hier kunnen we spreken van een ‘close finish’ en maakt duidelijk dat ook zeker in de duivensport iedere seconde telt. Op plek 3 vinden we net als vorige week de combinatie Ten Hove/ Van Asselt met dezelfde duif namelijk hun eerst getekende de 25-021 die nu ook het afzonderlijke jaarlingen klassement aanvoert. Een prima prestatie. Op plek 4 en 5 vinden we Wim van Ommen (de kweker van de reeds genoemde 021) die 2 duiven,waaronder zijn eerstgetekende, in dezelfde seconde klokt of althans: dat deed het elektronisch systeem voor hem. Op plek 6 vinden we, voor het eerst dit seizoen, (Gertie) Kolkman Pigeons2Fly en op plek 7 Johan van Oene die zich dit seizoen direct al 2x vooraan laat zien. Plek 8 is opnieuw voor Gerrit Smit en de plaatsen 9 en 10 zijn voor Ruth Schreurs. Die opnieuw het hoogste prijspercentage scoort namelijk 11 van de 15 duiven op de uitslag (= ruim 73%). Dit wordt zo langzamerhand zijn handelsmerk. Toch klasse: zoveel duiven die prijs kunnen vliegen.

Na een vertraging van 2 weken, veroorzaakt door de vogelgriep perikelen, hadden we afgelopen zaterdag (11 april) de aftrap van het nieuwe seizoen 2026! Menig liefhebber zat al te popelen om te kunnen starten maar door de reeds genoemde vogelgriep was er maanden lang een verzamelverbod voor o.a. postduiven wat resulteerde dat er helaas geen tentoonstellingen en verkopen gehouden konden worden. Ook hier werd creatief mee omgegaan zodat toch nog enigszins van het plezier van onze geliefde duivensport want de liefhebbers zelf mochten wel samenkomen. De laatste vlucht en het daarbij behorende verslag lag al weer ver achter ons (begin september 2025). Dan lijkt het nieuwe seizoen nog ver weg maar voordat jet het weet is het zo weer zover. Dus bij deze ook het eerste vluchtverslag van het seizoen 2026. Dit hopen we dan ook weer wekelijks te doen.

In dit eennalaatste weekend van het seizoen 2025 konden de duiven weer ingekorfd worden voor 2 vluchten: Soissons (ca. 380km) met de jonge duiven en Hirson (ca. 310km). Toch moest er nog tot na de middag gewacht worden voordat de manden open konden dit wegens laaghangende bewolking in met name België en noord Frankrijk. Deze bleef langer hangen dan voorspeld maar uiteindelijk werd het groene licht gegeven en werden om 12.30 uur (Soissons) de jonge duiven en een uurtje later de natourduiven (Hirson) gelost worden. Ondanks dat er af en toe stevige buien vielen maakten de duiven op beide vluchten hoge snelheden voortgedreven door de ZW-wind. 

Dit weekend werden de 2 vluchten die gepland stonden verdeeld over het hele weekend. De jonge duivenvlucht vanuit Hirson, die tevens zou tellen als finalevlucht voor de Golden Classic, werd uitgesteld naar zondag. En omdat we als vereniging op zondag geen officieel concours hebben volgt hier geen verslag van. Ook de finale vlucht van de Golden Classic wordt hiermee met een week uitgesteld.

Afgelopen weekend (16/17 augustus) zal in de duivenwereld niet heel snel vergeten worden. Laten we bij het begin beginnen. Na een week van hoogzomer weer waren de voorspellingen voor het weekend wat minder. Met name de aangekondigde bewolkingszone die heel langzaam van noord naar zuid trok zou ons als duivenliefhebbers, of beter gezegd de duiven zelf, parten kunnen spelen i.v.m. een mogelijke lossing. En dit bleek ook het geval te zijn zodanig dat de 2e natourvlucht die gepland was voor de losplaats Tienen (ca. 195km) teruggebracht werd naar Luyksgestel (ca. 135km) waar de duiven uiteindelijk, na veel wikken en wegen, om 15.10 uur werden gelost.  De jonge duiven stonden inmiddels in Frankrijk en wel in Soissons (380km) en hier werd, nadat de bewolking daar ter plekke was opgelost, besloten om om 13.50 uur te lossen. Deze vlucht ging de boeken in als zeer traag verlopen waarbij het concours doorliep tot op zondagmorgen en waar de verliezen toch uiteindelijk bij een groot aantal meevielen (alles terug) tot uitschieters van 30%. Al met al een hele taaie. Hierdoor wordt komende week de inkorving van de jonge duiven een dag naar achteren geschoven en de afstand ingekort zodat de jonge duiven even de tijd hebben om bij te komen.

Nu we een weekend hadden met 1 jonge duivenvlucht die ook als finale vlucht zou gelden voor de Ringenrace welke voor de 3e keer in successie door onze eigen vereniging is georganiseerd waren de weersomstandigheden zodanig dat er niet gelost kon worden in Bierges waar de jonge duiven naar toe gebracht waren. De vlucht werd dus uitgesteld naar zondag (vandaag) en dan telt dit voor onze vereniging niet omdat niet ieder lid op zondag meedoet. U verwachte wellicht nog een vluchtverslag maar deze heb ik niet voor u zij het niet dat er in de afgelopen week door een lid van onze vereniging alsnog een vermeldingswaardige prestatie is neergezet namelijk, zijn naam is de afgelopen weken al vaker genoemd, Kees Morren. Met 3 duifjes mee op de marathon vlucht vanaf Narbonne (ca. 1050km) presteerde hij het om een 14e Nationaal te vliegen tegen ruim 4000 duiven die alle Nederlandse liefhebbers bij elkaar hadden gebracht. Zowaar een pracht prestatie. Zo was hij heel veel grote namen in de duivensport wereld te glad af. Hij begint zelf al flink aan zijn naam te werken om deze in de duivensport gevestigd te krijgen want met dit soort sublieme prestaties ben je goed op weg! Tevens werd hij hiermee 2e in de gehele afdeling 8 en 1e in vlieggebied noord van dezelfde afdeling.

In het laatste weekend van het seizoen 2024 stonden er nog 2 vluchten gepland en wel vanaf Arcis-sur-Aube (ca. 455km) voor de jonge duiven en Laon (ca. 355km) voor de natour (jong en oud).  De duiven konden vanaf beide locaties, ondanks wat laaghangende bewolking, toch vrij vlot gelost worden en wel om : 9.15 uur (jong) en 9.45 uur (natour). Door een ZO wind gedreven kwam de eerste melding in de afdeling al redelijk vroeg maar bleef het daarna lang stil. Zo ook bij onze leden totdat er ineens een melding op Compuclub verscheen van een duif geklokt in Oosterwolde bij Kolkman P2F om 13.58.55 uur met een snelheid van 1409m/m. Ondanks dat er een kolonne vrachtwagens luid toeterend en claxonnerend langs kwam van de jaarlijkse rondrit met de beperkte medemens. Na de melding te hebben ingevoerd bleek dit een scherpe tijd te zijn. De melding bleef op nummer 2 staan van geheel afdeling 8 en 1e van de regio evenals de kring. De voorsprong bedroeg maar liefst 13 minuten op nummer 2 (van de regio en kring). De duif die dit presteerde op de laatste natour vlucht was de 2023-010 ( de 'TEN') van (Gertie) Kolkman Pigeons2Fly. In de vereniging had ze een nog grotere voorsprong op nr. 2 van maar liefst 22 minuten op een duif van Jaap Hein van Putten. Hierbij zouden we, zoals vorige week al uitgebreid omschreven, bijna vergeten hoe spannend het is v.w.b. de strijd om het kampioenschap snelheid tussen Jaap Hein en Wim van Ommen (nog 93 punten in het voordeel van Jaap Hein). Dus laten we snel de top 10 gaan benoemen: op 1 en 7 Gertie Kolkman P2F, 3, 4, 5 en 10, dus met 4 duiven van de 10 die hij mee had bij de eerste 10, Jaap Hein van Putten die hier dus zijn voorsprong weer kon uitbreiden want Wim van Ommen vinden we, wel in de slipstream, op de plaatsen 5 en 9. De laatste jonge duivenvlucht zal dus uitsluitsel moeten brengen. Er resteren nog 2 plekken in de top 10 en die zijn voor Johan van Oene op plek 6 en Jan van de Streek op plek 8. Het concours sloot bij de 10e duif van Kolkman P2F om 14.47 uur met een snelheid van 1181 m/m. Hoogste prijspercentage was voor Jan Schreurs die 1 duif meehad en deze stond op plaats 20 van de uitslag. Dus een 100% score! Tevens werd deze duif (de 2022-185) duifkampioen natour. 

Het leek deze keer een kopie van vorige week: (een) Jan (toen Schreurs) als winnaar van de natourvlucht en Gertie Kolkman met de jonge duiven. Ook dit weekend was het een andere Jan (van de Streek) met de natour en Gertie Kolkman met de jongen de bovenste besten!

Ook op de eenhoksraces laat onze vereniging zich niet onbetuigd. Er zijn deelnames aan 2 eenhoksraces namelijk in Slowakije (Tatry Derby) en In Bulgarije (Sunny Beach). In Slowakije werden we 10e in een loodzware 3e race (235km) waar ruim een dag na lossing nu 338 duiven zijn teruggekeerd van de 835 ingekorfde duiven.  2 van de nog in de race zijnde duiven van PV de Pelikaan zijn teruggekeerd. Waarbij de 317 welke dus de 10e stek pakte op dit moment 4e duifkampioen staat. Nog even volhouden!

Opnieuw waren er dit weekend sprake van een zogenaamde 'dubbelvlucht'. Een jonge duivenvlucht, geldend als zogenaamde Grand Prix vlucht wat zeer toepasselijk was met de Formule 1 op Zandvoort, en de derde natourvlucht. De losplaatsen waren dit keer, want dit wijzigt nog wel eens op het laatste moment, Courtisols (ca. 400km) voor de jonge duiven en Bierges (ca. 210km) voor de natour (oud en jong). Op beide locaties konden de manden om 8 uur worden geopend en konden de duiven de thuisreis aanvaarden. Gedreven door een steeds meer aanwakkerende zuiden tot zuidoosten wind werden met name door de eerstaankomende duiven hoge snelheden bereikt met aanzienlijke verschillen op de rest van, laten we het noemen, het peloton.  

Met nog 176 duiven in de race was de kans groot dat de deelnemers die nog 1 of meerdere duiven in de race hadden een prijs zouden winnen. Uit de prijzenpot van in totaal € 3.350,- zijn 52 prijzen verdeeld tussen de € 25 en € 500.

We zijn inmiddels in de laatste 4 weekenden beland van dit seizoen. Dit betekent nog 4 zaterdagen met 2 vluchten zowel voor jong als de natour. Deze keer (17 augustus) betrof het de 2e natourvlucht vanuit het Belgische Geel (ca. 155km) en voor de jonge duiven de 4e officiele vlucht vanuit Roye (ca.375km). De lossingen konden met enige vertraging plaatsvinden om 9.55uur (en niet om de geplande tijd van 10 uur wegens het voortijdig openen van een deur van de vrachtauto) voor de natour en om 10.30 uur voor de jonge duiven. Met een kalme NO wind die wat variabel was konden de duiven de thuisreis aanvaarden. Voor de natour stond de traditionele 'varkensvlucht' op het programma. De liefhebber die als eerste een gezette duif had gedraaid wint de inleg en dit keer was dit Jan van de Streek met zijn eerstgetekende de 2022-253 die ook een 1e vloog van de hele vereniging. Jan en broer Gait kunnen voor de winter lekker aan de varkensbout. Gefeliciteerd!

Afgelopen zaterdag (10 augustus) was wellicht het drukste weekend v.w.b. het aantal vluchten namelijk 3 stuks: de 1e natourvlucht vanaf Luyksgestel (ca. 135km), een jonge duivenvlucht vanaf Chimay(ca. 290km) en de laatste eendaagse fondvlucht (tevens nationaal) vanaf Issoudun (ca. 670km). Dus voor elk wat wils. De duiven konden vanaf alle genoemde locaties tijdig gelost worden  respectievelijk: 9.35 uur/ 8.30 uur/ 8.15 uur. Door de overwegend ZW wind, behalve het eerste gedeelte voor de vlucht vanuit Issoudun waar de duiven een oostenwind dienden te trotseren, waren de snelheden, ondanks de oplopende temperaturen, aanzienlijk nl. rond de 90km/uur en zelf daarboven. Vanaf Issoudun waren de snelheden wat lager (80 km/uur aflopend naar 70km/uur) en het verloop wat trager (ca. 1,5 uur).

Afgelopen zaterdag (3 augustus) was er weer eens een vlucht op zaterdag zou je bijna zeggen. Want de laatste weken hadden we veelvuldig te maken met uitstel en afstel van de vluchten die gepland waren. 

Na een valse start met de jonge duiven (1x uitgesteld tot zondag en 1x afgelast) was het nu dan eindelijk zover: de jonge duiven konden los. Dit gebeurde vanaf een nieuwe locatie namelijk Luyksgestel gelegen in Noord-Brabant op de grens van Nederland en België. Het leek in eerste instantie (weer) niet goed uit te pakken wegens laaghangende bewolking en her en der regenbuien. Maar dit loste snel genoeg op om alsnog om 8.55uur de duiven in vrijheid te stellen waaronder de 374 duiven van onze vereniging. Dit was gelijk de eerste vlucht in het kader van de Ringenrace 2024 (zie verder de informatie op deze site). Om 10.35.52 uur werd de eerste en winnende duif geklokt. De 24-115 van (Gertie) Kolkman Pigeons2 Fly (wat een mooi verjaardagskado was voor onze voorzitter die op 26 juli jl. 60 jaar mocht worden). De afstand bedroeg ruim 139km naar zijn hok in Oosterwolde. De winnende snelheid werd hierdoor 1.382m/m (bijna 84km/uur). Toch duurde het even voordat de 'duiven-trein' op gang kwam en de duiven elkaar wat sneller opvolgden.

Dit weekend stonden er oorspronkelijk 3 vluchten gepland: de laatste vitessevlucht (oud) vanaf Chimay(ca. 290km), een dagfondvlucht vanuit Issoudun (ca. 675km) en de eerste jonge duivenvlucht vanaf Boxtel(ca. 100km).

In dit meer herfstig dan zomers aandoende weekend was het wat betreft de vluchten een rustig weekend. Althans voor diegenen die niet meededen aan de overnachtvluchten (Barcelona en Cahors) en ook geen jonge duiven meegaven met de africhting vanaf Wijk bij Duurstede (ca. 70km). Daarnaast stond de laatste midfondvlucht van dit seizoen alweer op het programma. De eerste discipline dit jaar welke afgesloten wordt met de bijbehorende kampioenen (zie eindstand Midfond onder 'Kampioenschappen'). 

Afgelopen weekend was in tegenstelling tot vorige week, uitgestelde vlucht op zondag welke niet meetelt voor de kampioenschappen in onze vereniging, een druk bezet weekend met maar liefst 3 vluchten op het programma: de 'overnacht-vlucht' vanuit Perigueux (kleine 900km) met ochtendlossing( 8 uur). Hier keerden de eerste duiven 's avonds al terug  op de hokken waarvan 5 van liefhebbers van onze eigen vereniging. Een geweldige prestatie van onze gevleugelde vrienden om in ruim 13 uur een afstand van 900km te overbruggen. Jan van de Streek werd hier glorieus winnaar door om 21.17 uur met een snelheid van 1119m/m (ca. 66km/uur) zijn eerste duif te klokken. Kees Morren legde beslag op de 2e stek en Gebr. Van Deutekom behaalde het brons. Deze 3 duiven tezamen met nog 2 duiven van laatst genoemde combinatie presteerden het om op de dag van lossing het thuishok te bereiken (5e duif werd geklokt om 22.16 uur). Het concours liep door tot de volgende morgen 10.20 uur met de 7e duif van Kees Morren. Die hiermee tevens het hoogste prijspercentage behaalde (7 van de 16 = ruim 43%).

Na een week waar het soms meer op herfst leek dan op zomerweer hadden we voor het eerst te maken met een zogenaamde ´dubbelvlucht´ namelijk 2 vluchten in 1 weekend(lees: zaterdag). Voor sommigen zouden dit er zelfs 3 kunnen zijn maar de nationale klassieker vanaf St. Vincent werd 1 dag uitgesteld wegens de mindere weersomstandigheden in Zuid Frankrijk op de vrijdag. Tevens hadden we ons verenigingsgebouw op vrijdag- en zaterdagavond opengesteld voor belangstellenden om eens de komen kijken hoe de duivensport nu precies in elkaar steekt. We mochten toch nog zo'n 8 belangstellenden welkom heten, zowel dames als heren, die wel iets meer wilden weten over het houden van postduiven en het meedoen aan de wedvluchten. Met een hapje en een drankje was het toch weer een gezellig vertoeven in ons verenigingsgebouw en dit alles mede in het kader van ons 90-jarig bestaan.

Vandaag (zaterdag 8 juni ) stond er een midfondvlucht op het programma namelijk vanaf de losplaats Sourdun (ca. 470km). Gelukkig konden dit keer de manden tijdig worden geopend  en wel om 7.35 uur.  De 289 deelnemende duiven van onze vereniging gingen met een zwakke ZW-wind vanuit noord Frankrijk richting Nederland. Hierdoor werden er nog redelijk hoge snelheden behaald. Dit keer was het Henk Steenbergen die met een dubbelslag (1e en 2e prijs) goud en zilver voor zich opeiste. Henk is even 'weggeweest' uit de top-10 maar is nu weer volledig terug. Hij maakt het dus dubbel en dwars weer goed. Zijn eerste 2 duiven zitten slechts 4 seconden uit elkaar en het zijn tevens zijn 1e en 2e getekende. Met 20 duiven mee heeft hij op plaats 2 alle punten voor het kampioenschap al binnen. Zijn eerste duif maakt een winnende snelheid van 1502m/m (= 90km/uur). Deze 2 duiven komen als enige boven de 1500m/m grens. Henk wordt op de hielen, of moeten we vleugels zeggen, gezeten door Jan van de Streek die beslag legt op de plaatsen: 3, 4 en 10. Hij is tevens de liefhebber met het hoogste prijspercentage namelijk met 17 van de 28 op de uitslag (=60,7%). Op plaats 5 vinden we de fondman Kees Morren die ook op de eerste overnachtvlucht vanaf Ruffec goed meedoet met een 2e plaats. Gebroeders Van Deutekom moet Kees voor zich dulden maar dan nog zet hij goede resultaten neer dit weekend. Plaats 6 en 9 zijn voor de koploper in de competitie Jaap Hein van Putten (ook met zijn 1e en 2e getekende; ken je duiven !!). Plaats 7 is voor Kolkman Pigeons2Fly en opnieuw lukt het Berry van Weeghel deze week een top-10 notering te claimen namelijk plaats 8. Hij doet het goed op de korte en midden afstanden. Het concours sluit om 13.18 uur bij een duif van Gerrit Bos met een snelheid van 1369m/m.

Opnieuw werd het geduld van de duivenliefhebber op de proef gesteld voordat de duiven in vrijheid konden worden gesteld. Het verschil met vorige week was dan wel dat de afstand bleef zoals deze oorspronkelijk bedoeld was (ca. 400km) terwijl de afstand vorige week werd verlaagd naar ruim 200km. Uiteindelijk werden om 15.00 uur de manden in het poëtisch genaamde Chalons en Champagne (Frankrijk) geopend en konden de 374 duiven van onze vereniging, tezamen met nog 12.000 duiven van geheel afdeling 8, de thuisreis richting Oosterwolde, Oldebroek en Elburg gaan aanvaarden. Ondanks dat er sprake was van grotendeels wind mee waren het toch de onvermijdelijke buien die wat roet in het eten gooide. 

Of de vlucht vanaf Soissons voor de 2e keer doorgang kon vinden werd vooraf al betwijfeld wegens de gestelde weersverwachtingen voor afgelopen zaterdag 18 mei. Uiteindelijk bleek dit ook bewaarheid te worden want er werd al vlot besloten om een kleine 200km terug te rijden naar Biergies (ca. 210km) in de hoop en verwachting dat daar later op de dag alsnog gelost kon worden. Dit bleek na enige twijfel te lukken en uiteindelijk werden de ruim 16.000 duiven van afdeling 8 om 15.00 uur in vrijheid gesteld. Dat ze ondanks de zorgvuldig voorbereide lossing alsnog in buien terecht kwamen was jammer maar toch bereikten de meeste duiven, al dan niet met een nat verenpak, de thuishaven. Dit keer was het de eerstgetekende de 117 van onze oudste liefhebber die enkele weken geleden nog 2e Grootmeester in de gehele afdeling werd die met de eer ging strijken: Johan Grootkarzijn Sr.!! Geen eendagsvlieg dus en ook: zo mooi kan duivensport zijn. Het is niet gekoppeld aan een bepaalde leeftijd dat je nog goed kunt presteren. Prachtig toch. En dat niet alleen: Johan presteert het met zijn 117 (Hengsteboer x Gerrit van t Hof) om een 1e in de kring en een 3e op Teletekst te vliegen van respectievelijk: 3210 en 8716 duiven. Hier geldt zeker: NADOEN!!

Deze zaterdag (11 mei) stond de eerste midfondvlucht vanuit Soisson (ca. 380km) op het programma. Er kon tijdig worden gelost (om 8.30 uur) dankzij de goede weersomstandigheden. Met een NO wind, oplopende temperaturen en een aanzienlijk grotere afstand dan vorige week maakte het geheel compleet waardoor de duiven de terugkeer zeker niet cadeau kregen. Dit betekende dan ook dat het concours vrij lang openstond (ruim een uur). Ook de duiven moesten dus wennen aan de gewijzigde omstandigheden.

Op Dodenherdenking 2024 (4 mei) stonden de duiven in Chimay (ca. 290km) dit i.t.t. eerdere berichten. Er werd uiteindelijk in Chimay gelost (om 8.15 uur) omdat lossen in Mettet (ca. 230km) niet mogelijk bleek dit vanwege onvoldoende ruimte om 5 vrachtauto's met duiven te kunnen plaatsen.

Op Koningsdag (27-4) was het in eerste instantie even wachten op de juiste weersomstandigheden om te lossen wegens een regenfrontje wat van zuid naar noord trok. Maar om 10.50 uur konden de manden worden geopend in Bierges (ca. 210km) en gingen bijna 25.000 duiven het luchtruim in. Dit was ook de eerste gezamenlijke afdelingslossing van dit seizoen.  

Afgelopen zaterdag 20 april stonden de duiven (met 473 vanuit onze vereniging) een pittige opgave te wachten. Nadat de vorige 2 edities met wind in de 'rug'(lees: vleugels) kon worden afgelegd was het deze keer net andersom. Een gure noord tot noord-westen wind en een temperatuur van ca. 10 graden moest door de deelnemende duiven vanuit het Belgische Heusden-Zolder (ca. 160km) vanaf 9 uur (lostijd) worden getrotseerd. Dit resulteerde in lagere snelheden dan we de afgelopen 2 weken gewend waren. Ondanks de tegenwind was de snelheid van de eerst aankomende duif nog altijd ruim 72km/uur. Ik geef het je te doen! Dit keer was het voor de 2e keer (van 3 vluchten!) opnieuw Henk Steenbergen met zijn 2021-371 die de rest van het konvooi wist te verslaan. Aankomsttijd: 11.11.34 uur snelheid: 1219 m/m. Dit was een mooi cadeau voor zijn verjaardag. Gefeliciteerd Henk. Maar daar bleef het niet bij: ook de 3e plek werd door hem opgeëist. Tevens heeft Henk, ex aequo met Wim van Ommen dit keer, het hoogste prijspercentage. Beiden namelijk 66,6%. Henk 8 vd 12 en Wim 18 vd 27. Klasse.

Als tweede vlucht voor onze vereniging voor dit nieuwe seizoen stond Boxtel op het programma. Gelost om 9 uur en met medewerking van een redelijke ZW-wind kwamen de eerste duiven met een hoge gemiddelde snelheid huiswaarts (ruim 100km/uur).